Hamlette geçen “olmak yada olmamak onlarca yıldır tüm dünya dillerinde atasözü niteliğinde kullanılmaktadır. Dönem dönem buna benzer tanımları yapanları tanırız, biliriz, duyarız…
Kendi versiyonlarına çevirerek uygulayanları da görürüz, biliriz. Duyarız.
Bunlardan son ünlüsü “ ya olacak ya olacak” diyerek halkımıza bir dönem idare eden ilk bayan Başbakanımıza ait.
Ama gördük ki bir şeyin başına “ya” eklemekle ne kadar güçlü hitabınız olursa olsun uygulama eksiklikleri ortaya çıkıyor. Bu kez “ya” ların başına “tühh…” geliyor ve tanım “tühh yaa” oluyor…
Bu tip tühlere başlamadan önce “bilmek ya da bilmemek”üzerinde uzun yıllar bellek antrenmanı yapmalı,araştırmalı, okumalı , dinlemeli sonra da yorumlayarak “tühh” yerine “ohh..” diyebilmeli.
Bunun içindir ki günümüzde ve yeni çağımızın tanımında sloganlaşan “bilgi çağı” tanımı aslında bilgiden çok bilgisizliği anlatmaktadır.Buna rağmen ısrarla bunu kullanmaktan yana tavır almakta ve göğsümüzü gere gere kullanmaktayız.
Oysa doğru olan bilgi çağı değil, “bilgilendirme çağı” tanımıdır.Bilgi insanın ilk düşünüşü ile birlikte ortaya çıkmış, sonra da şemaktikleştirilerek kullanıma açılmıştır. Günün teknolojik gelişmeleri bilgilendirilmek için kullanılmakta olup, bi günümüzde Arşimet’i, Eflatun’u , İmam Gazali’yi, Evliya Çelebi’yi ve Yüce deha Gazi Mustafa Kemal’i bilgilendirmek yerine onların bilgilerini alarak aktarmalıyız. İşte buradan rahatça “bilmek ya da bilmemek” sorusuna yanıt arıyoruz ki ; Üzülerek içimden haykırmak geliyor:” tühh bee…”
arşiv
